We hebben zo heerlijk geslapen, we hebben onze eigen kussens meegenomen en dat slaapt zoveel lekkerder dan de te grote kussens die we hadden gekocht. We douchen en Gerrit laat de honden uit terwijl ik de broodjes in de oven leg en koffie maak. Vandaag een rustig dagje, het zitvlees van gisteren moet nog even zakken… We doen nog een 2e bakje en maken een boodschappenlijstje. Ik heb nl geen boodschappen meegenomen, alleen het vers uit de koeling. De honden laten we in de caravan na alle ramen goed te hebben gecontroleerd. (Een vorige keer dat we dat hadden gedaan, waren ze door een openstaand raam naar buiten gesprongen…)
We zijn snel klaar met het lijstje. We blijven niet “ hangen” , ik weet het, Uden is gewoon een hele leuke stad. Thuisgekomen wordt alles ingeruimd en begin ik met mijn allereerste, zelfgemaakte soep op de camping. De zon schijnt, de stoelen staan buiten de voortent, Gerrit zorgt voor koffie/thee, zitten en je mond houden….
Corrie komt nog langs met 2 brokjes voor Sticx en Cooper met Harri in haar kielzog met hun hondekind in zijn armen. Je kan haar op 1 hand houden! Wat een verschil met die van ons. Dat waren honden die toen al 3x zo groot waren! Maar een schatje. Ze Cooper en Sticx erg leuk.Wellicht ziet ze qua grootte iets van haar moeder??? Tis maar een idee….
Thera met baasje Harri
Na de lunch gaan we met de honden het bos opzoeken. En bos is er voldoende! We nemen de route naar “ de Boshut”, een beregezellige uitspanning waar het soms megadruk maar heerlijk toeven is. Er is een stuk losloopgebied waar ze naar hartelust kunnen vliegen tot ze er bij neer vallen. Wel hangen er nu bordjes of we toch de honden zoveel mogelijk aangelijnd willen houden omdat er jonge reetjes zijn. Gelukkig niet in het stuk waar wij lopen. Eigenlijk is het stukje dat we lopen aan de korte kant. Na 10 minuten ben je er wel doorheen en sta je weer op een pad waar ze weer vast moeten. Niet getreurd, er zijn nog zat afslagen in het gebied waar ze nog steeds los kunnen lopen. We nemen de 1e afslag links en lopen tot we weer bij een kruispunt komen. Volgens de gps moeten we oversteken, het bos door om weer bij de Boshut te komen. En braaf als wij zijn, volgens we klakkeloos de route op de telefoon van Gerrit.
We komen door een prachtig stuk natuur, onvoorstelbaar groot, heide, sparretjes, brem en allerlei soorten struiken, al dan niet in bloei. Overal mooie wandelpaden, je zou denken dat je in een park loopt ipv een bos. En dan ineens valt mijn oog op een bos bloemen die totaal niet in het plaatje past, geheel niet op zijn plaats. Mijn 1e gedachte is dat hier iemand is overleden, wellicht dood neergevallen of zo of erger, vermoord. Maar nee, geen gewelddadige dood maar een natuurgraf. Zonder dat we er erg in hebben gehad, lopen we door de natuurbegraafplaats Maashorst. Nu we dat door hebben, zien we overal ronde houten schijven met namen er op, met de datum van geboorte en overlijden. Sommige hebben een kleine persoonlijke boodschap ; rust zacht lieverd of tot ooit, schat… We lijnen de honden meteen aan uit respect voor hen die hier liggen. Terwijl we daar lopen, terug naar de Boshut, moet ik bekennen dat begraven hier, puur natuur, eigenlijk wel een mooi iets is. Een gat in de grond, composteerbare doeken om je lijf en daar ga je. Terug naar de natuur. Stof ben je en tot stof keer je terug… iets om over na te denken. De familie krijgt alleen de coördinaten van je laatste rustplaats dus ze kunnen ook nog gaan spoorzoeken met de (klein) kinderen. goed plan wel….
Na een half uurtje zijn we weer daar waar we gestart zijn, de auto die geparkeerd staat bij de Boshut. We rijden terug naar de camping en nemen een bakje koffie. De begraafplaats is nog steeds een onderwerp van gesprek. Nou ja….
We hebben allebei geen zin in warm eten, we houden het bij een broodje met soep. Maar mét een beetje zalmsalade.
Na de afwas ploffen we neer op de bank, de temperatuur dondert naar beneden en binnen brandt de kachel. De buren met “ the kids” zijn inmiddels ook gearriveerd, Harri loopt als een kip zonder kop over de camping met het hondje in zijn kielzog. Kijken of er geen nieuwe bezoekers zijn zodat hij nog even kan showen met hun nieuwe aanwinst….. het is me wat!
Gerrit heeft een afspraakje voor as zaterdag. Hij gaat met Willy en Marly, die naast ons staan, mee naar de thuiswedstrijd van
Udi ‘19, de plaatselijke voetbalploeg die in dezelfde divisie speelt als Kloetinge en Goes. Hij en Willy liggen mekaar wel, ze hebben in ieder geval de grootste lol als ze elkaar zien op de camping. Is zo’n vaste stek toch ergens goed voor! Tot morgen!
Reactie plaatsen
Reacties