De maandag breekt aan, zonovergoten maar berekoud als ik het bed uit ga. Ik lag zo heerlijk, niet te warm, behaaglijk, niet wakker geweest, geen last van knie of schouder. Alleen last van een hond die precies aanvoelt wanneer het tijd is om op te staan Niet alleen voor hem maar ook voor de rest van het gezin. Goed, ik kom eruit. Sokken aan, joggingbroek aan, Disneytrui aan, ik ben er even klaar voor. De waterkoker aan, de oven aan. Tafeldekken of zomaar even uit het vuistje..? Het wordt tafeldekken., veel gezelliger en thuis is het altijd al een boterham uit het vuistje. Ik ben eerder weg dan dat Gerrit uit bed is.
De honden krijgen een halve droge boterham, dan houden ze zich even kalm. Wel in de voortent want de ruimte is nu eenmaal beperkt. Gerrit komt er ook uit, eerst een bakkie, dan even met de honden naar het weilandpad voor een 1e plasje en weer terug want de broodjes zijn inmiddels ook klaar.
Na het ontbijt douchen we en maken ons op voor een bezoekje aan de Udense markt. Er staat een grote stoffenhandel met lappen stof vanaf 1 euro. Even de moeite waard om te bekijken!
Ik slaag voor 2 lappen, iets duurder maar voor 4 euro ben ik een tevreden mens. We nemen nog wat lekkers mee voor bij de koffie (appelflap en een havermout-cookie) en bij de AH haal ik aardappelpartjes, kleine hoeveelheid. Vanavond sla met een verse hamburger en aardappelpartjes. En.. we halen yoghurt bij een boer die van alles vers in een machine heeft staan. kwart, yoghurt, vlees, eieren etc. Etc. Ook asperges maar die zijn per kg voor 11 euro. A; te duur en B: veel te veel.
De middag doe ik niet veel. Het is heerlijk weer, de zon staat pal op de voortent, het is te warm om een lang eind te wandelen. Dus wat doet Andrea? Die gaat met Cooper een eindje fietsen! Gerrit maakt de fiets in orde, ik lijn Cooper aan en samen gaan we de hort op. Hij vindt het geweldig, zijn kop omhoog, mij aankijkend met stralende ogen. Je merkt aan alles dat hij het leuk vindt. En voordat we 300 meter hebben gefietst, komt de rit abrupt tot een einde. Voor ik het in de gaten heb staat mijn stuur de hele andere kant op en lig ik in innige omarming met de berm; het stuur zat niet helemaal muurvast…Gelukkig losse grond, ik merk niets aan mijn prothese knie … Gelukkig. Ik roep Cooper even bij me, beest is zich rot geschrokken. Terwijl ik hem bedaar, voel ik iets warms in mijn hand lopen. Ik kijk en zie dat er een stuk vel aan mijn vinger bengelt. Het doet geen pijn maar het bloedt als een malle.Terug naar de camping, Gerrit maakt het schoon en duwt het loshangende vel er op en plakt er een aantal pleisters op. Het bloedt nog steeds en de pijn word nu een tintelend, kloppend gevoel. Heb ik weer….Ik doe niet veel meer, er komt gewoon niets uit handen. Maar het is lekker weer, ik pak mijn nieuwe Dan Brown en verdiep me in het verhaal.
Vanavond restjes, morgen een dagje richting huis, vanavond komen Tijmen en Myrthe slapen en woensdag opa /oma dag.
En mijn oorlogsverwonding? Het bloeden is gestopt, morgen zal de schade wel meevallen, denk ik…
Reactie plaatsen
Reacties