Ok, de zomervakantie is nog niet officieel begonnen met het laatste weekend van juni. Dit weekend beloofd zinderend heet t worden maar deal is een deal, Marco en Patty komen dit weekend naar de camping dus wij ook. En zoals voorspeld, de temperaturen vliegen omhoog. Op vrijdag bereiken we de 37 graden; morgen en overmorgen wordt het nog warmer.
De voortent is als een fornuis of, oneerbiedig, een crematieoven. Het is zo warm, een spontane zweetaanval, je adem wordt afgekneld , ik denk dat de 50+ gaden bereikt zijn.
De honden hebben het mega warm, Tess en Jet, de doggies van Marco en Patty, duiken de camper in waar de airco blaast tot een behaaglijk temperatuurtje. Maar die draait overuren! Het wordt een weekend “ dood vogeltje” . Nergens zin in, veel water drinken. Voor de honden hebben we een honden zwembadje meegenomen, het water is al snel lauw. Maar, het brengt voor onze honden toch wel iets van afkoeling..
En dan, ja… Marco gaat met Gerrit even naar van Elsen, een caravan bedrijf in de buurt. Er moet nu eindelijk een disselzak gehaald worden…. Maar je weet hoe het gaat met mannen die in zo’n mooie zaak komen… die zien van alles en ze kunnen alles gebruiken.
Het hoge woord valt… airco! Nu speelde dat ook al door mijn hoofd. De caravan staat inmiddels vol met ventilatoren, al dan niet voorzien van ijsblokken, plafond wappers, staande wappers you name it. Het enige dat gebeurd is dat de aanwezige warme lucht rond gaat door de caravan. Dus…?
Bij van Elsen worden we op en top geholpen. De ene na de andere vraag duidelijk en helder beantwoord. Uiteindelijk vertrekken we met een pracht airco die we ook thuis kunnen gebruiken ! Terug op de camping zie ik Marco al grijnzen. Hij en Gerrit pakken de airco uit en na een klein half uurtje blaast er voor het eerst een heerlijke koude lucht door de caravan. Wij gaan een heerlijke koele nacht tegemoet.
Het weekend sleept zich voort, 38-39 graden wordt aangetikt, zelfs in de schaduw is het niet lekker meer. Patty duikt de camper in, wij idem dito. Moeten alleen een plek zien te fabriceren zodat we geen hele toren hebben staan in het kleine gedeelte waar we “ wonen”. Het wordt uiteindelijk het slaapkamer raam. Aan de zijkant moet het kunnen, Gerrit slaapt er wel onder, althans, zijn benen liggen er onder maar hij heeft er geen last van.
Het weekend blijft een weekend van luieren, na niets doen en uit de zon blijven. We gaan zondag richting huis, in een koele auto en de wetenschap dat de zomer voor ons geen hitte probleem gaat worden.
Reactie plaatsen
Reacties