Daar gaan we…. Donderdagavond vertrek naar Zeeland in NBr, onze seizoensplaats, ook dit jaar weer. Vorig jaar weinig kunnen doen vanwege mijn knieoperatie maar dit jaar wordt het beter!
Het is druk onderweg, druk richting Zeeland, aan de kust. Veel witte kentekenplaten….. Ook veel vrachtverkeer onderweg. Gelukkig valt het voor ons mee en met een kleine 2 uur staan we op de camping. Nog niet iedereen is er, de vaste klanten hebben hun caravan al neergezet-wij dus ook- maar toch missen we nog wat mensen. José is blij ons te zien, het ontvangst is bijzonder hartelijk te noemen. Wij, José en ik, nemen nog wat dingetjes door, 1e Paasdag organiseren we een Paasbrunch, op zijn Amerikaans. Bert en Carin zijn er nog niet, die komen in de loop van zaterdag. Voorlopig is het erg stil op de camping.
We hadden thuis al tussen de middag al warm eten gegeten, we hebben nu een boterham. De tv doet het, de kachel doet het, de boiler doet het, wat wil je nog meer? We doen een bakkie, Willy en Marly zijn inmiddels ook aangekomen. Maar ja, die wonen in Uden en komen dus op de fiets. Mattie en Marianne zijn ook gearriveerd, die zitten met een bouwput voor de deur ( ook in Uden) dus die zijn blij dat ze uit de herrie zijn. Zaterdag komen Harrie en Corry. De andere vaste gasten zijn op en af maar zijn er allemaal met Pasen, allemaal doen ze mee met de Paasbrunch .
Goede vrijdag worden we wakker met een klein zonnetje. We douchen en Gerrit gaat de puntjes op de i zetten wat voortent betreft. Alles heeft of krijgt zijn plekje. De deur van de caravan zit nu aan de andere kant dus we moeten ook alles anders indelen. Maar goed, de tent staat strak, zonder plooien en scheve hoeken. De ochtend loopt op zijn eind, er is weer reuring op de camping. Mensen die komen, een praatje komen maken, de caravan komen bekijken en de tent bewonderen. We blijken een bijna identieke caravan te hebben met de buurtjes Willy en Marly. Zij hebben overal klepkastjes en deurtjes, wij kastjes en lades. Dat is dan ook het enige verschil. Na het eten gaan we er op uit met de honden. Vlakbij is een heerlijk wandelgebied, het zonnetje schijnt dus ..
Na een lekkere wandeling met de honden nemen we het ervan op de camping. Het zonnetje is gaan schijnen, het is lekker behaaglijk in de voortent. De stoelen staan in het zonnetje, met de quilt van Myrthe kom ik de dag wel door. Helaas, de 2 herrieschoppertjes hebben weer een aanvaring met elkaar. De een wordt weggestuurd, de ander moet zich gaan verantwoorden bij pappa en daar maar eens mee in gesprek gaan. Wat standaard eindigt in doodsbedreigingen aan het adres van pa die-variërend van k.. to kut to fuck etc etc de huid vol gescholden krijgt.. Dapper dat de man zich kan inhouden… mijn handen jeuken…En dan heb ik geen gas meer. Gerrit vraagt of ik meega naar het gasstation, we kunnen dan meteen naar van den Elzen voor een nieuwe hakenkapstok ding en bij de praxis om een wc rolhouder. We zijn voor alles geslaagd en gaan richtng huis.We eten bietjes, lekker met een balletje gehakt! We wassen de boel af met warm water uit eigen boiler, trekken een lekkere flodder trui aan en doen helemaal niks meer. Beetje tv kijken en een kaartje leggen maar that’s it.
Zaterdag staat min of meer in het teken van de bruch, morgen. De bolussen liggen klaar, ik heb een geel tafelkleed en nep eitjes die opgehangen worden. We besluiten om nu, het is prachtig mooi weer, lekker naar Zeeand te lopen voor eieren want die ben ik vergeten. Honden mee en lopen maar. Onderweg merk ik dat het gewoon beregoed gaat! Mijn knie knakt niet als ik loop, de pees in mijn knieholte doet geen pijn, ik ben een gelukkig mens! In Zeeland aangekomen, belonen we ons met een lekker ijsje. Het soft ijs is bijna net zo lekker als bij Koko in Vlissingen.
Ik merk trouwens dat ik wat meer last krijg van melkproducten, ik hou het bij een kinderijsje.
Eenmaal terug op de camping, leer ik dat de overburen -man en vrouw- noodgedwongen in een caravan zitten omdat er een aanleunwoning wordt gebouwd in de tuin van hun dochter. De man heeft kanker, uitbehandeld , en het zit nu ook in het hoofd. Ze staan tot mei, dan is de woning klaar. Dochter woont gewoon in het huis, 2 oude mensen in een caravan….. tja, wat moet je daar van denken.
Verder loopt de zaterdag relaxed. Zonde om zomaar bij de caravan te zitten dus we gaan de Maashorst in. Vorig jaar liep Cooper tegen schrikdraad aan.Ben benieuwd of hij zich dat herinnert.
Zondag, Paasochtend. We ontbijten gewoon lekker met een eitje, plakje stol en warme broodjes. Ik heb heerlijk geslapen alleen op mijn verkeerde schouder. De pees doet rot, heeft duidelijk in een verkeerde houding gelegen.
Bert en Carin komen langs, we hadden Bert al horen lachen met zijn typische lach. Hijverteld dat ze een ander autootje voor Carin hebben gekocht, een Hyundai Inster. Klein elektrisch autootje , daar komen ze mee naar de camping.
Nu Bert en Carin er zijn is het spul compleet! het seizoen kan gaan beginnen!
Gerrit gaat een groot rondje met de honden, ik ga-met anderen- de overkapping versieren voor de Paasbrunch. Harrie en Bert zoeken de flappen op om de overkapping af te sluiten voor de wind want die is behoorlijk! De tafels worden aangekleed, de hapjes volgen. Het wordt bere gezellig!!
Na een klein half uurtje zitten we met 18 man aan tafel, lekker te eten, te kletsen en te lachen. En voor we het weten is het half
4. Iedereen zit even lekker uit te buiken, de tafels worden leeggeruimd, wat over is gebleven wordt mee naar de. Caravan genomen, wellicht voor de volgende dag. De 2 kinderen van de buren lijken best wel mee te vallen; ze hebben vriendschap gesloten met Sticx en Cooper, spelen met ze dat het een lieve lust is. Kruipen onder ze door, over ze heen en de 2 boys laten alles toe. Moeder zit te lachen, vader heeft het naar zijn zin met Gerrit; ze zitten over de muziek te bomen. Hij speelt doedelzak in een showband…. I rest my case.
Aangezien er 5 dames aan de afwas staan, besluiten Gerrit en ik tóch even met de honden naar een bos te gaan. Ze hebben al die tijd vastgelegen dus die zijn licht hyper. We gaan niet zo ver, de camping grenst aan de Maashorst dus we gaan de oerossen maar eens opzoeken.
(Foto hierboven, het lijkt een kip, het is een dood stuk hout)
Bij terugkomst is de overkapping opgeruimd en is iedereen iets aan het doen. Vandaag is het historische dag in Grave maar daar kan je nu over de koppen lopen. Daarbij komt dat het baggerweer is geworden, harde wind, guur en miezer regen. 6 graden dus je blijft liever thuis dan dat je daar loopt te blauwbekken. We houden ons verder rustig. Volgegeten buikje, van eten vanavond komt niets meer. We hadden iets voor op de plaat gepland maar dat gaat het dus niet worden.
we kletsen nog wat met Bert, hij heeft een tentje dat je kan vastmaken aan de caravan. Mocht je met de caravan op pad gaan, kan je het tentje laten staan….. hmmm
en zo wordt het langzaamaan kouder, we duiken de caravan in, zetten de kachel wat hoger, kijken nog wat tv, drinken nog een wijntje/biertje en duiken ons bed in. Morgen lekker ontbijten met wat er nog over is, douchen, spullen klaar zetten om mee naar huis te nemen en misschien nog even naar Grave. We zien wel….
Ik word wakker van een lammetje dat om moeders roept…. Het is 4 uur!!! Gelukkig is mijn bed warm ,ik blijf nog lekker liggen. Ik hoor de vogels hun ochtend ritueel starten. Eerst voorzichtig, dan vallen er deuntjes in en al gauw is het een kakefonie. Komt de haan van Jose ook nog even langs, het ochtendritueel is compleet. Om 7 uur vind ik het genoeg en ik klim voorzichtig mijn bed uit. Cooper heeft een plekje gevonden op het voeteneind, Sticx ligt op de verwarmingspijp die onder de vloer ligt. De verwarming heeft een hele nacht op een laag pitje gebrand, net genoeg om de kou uit de caravan te houden. Dan te bedenken dat we over een paar weken zonder dekbed slapen, ramen en dakramen open…We ontbijten uit het vuistje. En stellen elkaar de vraag hoe laat we terug gaan naar Vlissingen. Gaan we nog naar Grave? Parkeren buiten het dorp, lopen met 2 honden door de drukte? Drukte op de weg terug? We besluiten om op het gemak richting vlissingen te gaan. De auto wordt geladen, we nemen afscheid van de buren en gaan rond 10 uur richting Vlissingen. Het is ontzettend druk,,, de andere kant op. Om 12 uur zijn we thuis, de wasmachine draait een halfuurtje later. En dan belt Dennis…. Zijn jullie al thuis? Zin om mee te gaan naar Oostkapelle, bos en strand? Het is heerlijk weer dus we gaan mee.
Eenmaal op het strand doen we een bakkie en een hapje bij Karel, een strandtentje.Na een half uurtje gaat Tijmen met mij en Cooper richting water. Die 2 zijn maatjes tot en met. Cooper gaat het water in en uit, stok mee, stok zoeken, water in en dat een uur lang. Op een gegeven moment is het mooi geweest dus ik zeg tegen Tijmen dat Cooper nu uit het water moet blijven.
Bij thuiskomst zet ik Cooper onder de douche. Je merkt aan alles dat hij doodmoe is. Hij zakt door zijn poten en schuift langzaam in de hoek van de douche, zijn kop tegen de muur terwijl het warme water over zijn lijf loopt. De smeerkees zit gewoon te genieten… Ik droog hem af, Gerrit zet de waterblazer op hem, hij is met een kwartiertje droog. Zijn brokken staan in de keuken, Coopers poten schuiven langzaam aan uit elkaar totdat hij op de grond ligt, bak met brokken tussen zijn voorpoten. Liggend eet hij zijn bak leeg, sjokt naar zijn kussen, gaat liggen en valt in een comateuze slaap. Wij rijden naar Dennis; we zijn uitgenodigd om te komen eten. En gegeten hebben we, heerlijke kiprollade met sla en pommes duchesse. Om 10 uur taaien we af, Cooper ligt nog steeds daar waar we hem hebben achtergelaten… Na een biertje en een frisje gaan we naar bed, morgen loopt de wekker weer om 6.00 uur af, eenzitter werkweek begint meteen met het inwerken van een nieuwe chauffeur.
Reactie plaatsen
Reacties